تا اطلاع ثانوی
فوکوس تا اطلاع ثانوی تعطیل است .این روز ها سرم کمی شلوغ شده ولی قول می دم بزودی با دست پر برگردم .
پس فعلا خداحافظ همگی
چشمها را باید شست...
لحظه های ابدی ، فیلم شاهکاری نیست اما به جرات می توان گفت یکی از بهترین فیلمهای سالهای اخیر است و شاید تنها مشکلش این باشد که کمتر دیده شده . فیلم ، در ستایش لحظه های زندگی ساخته شده و یان تروئل سوئدی تبار ، به خوبی از پس به تصویر کشیدن لحظه های خوب و بد زندگی در بستر داستانی زیبا بر آمده . داستان فیلم ، که برداشتی از یک داستان واقعی است ، برهه ای ده ساله از زندگی زنی به نام ماریا لارسون را به تصویر می کشد که مانند زنهای دیگر به خانه داری و اداره ی زندگی و بچه هایش می پردازد . او شوهری دارد که مرد ذاتا خوبی ست و تنها مشکلش این است که زیادی می نوشد! هرچند بسیار تلاش می کند تا به خاطر همسر و خانواده اش این کار را کنار بگذارد . ماریا ، با پیدا کردن دوربین عکاسی ای که چندسال قبل در مسابقه ای برده بود ، زندگی اش از این رو به آن رو می شود . شوهر او که به خاطر اعتصاب کارگران بندر که خودش هم یکی از آنهاست ، بیکار شده و کارهای کوچکی برای پول در آوردن انجام می دهد . درنتیجه ماریا به عکاسی آقای پدرسون می رود که دوربین را به او بفروشد و با پولش برای بچه ها غذا تهیه کند . همین پدرسون نظر او را درباره دوربین عوض می کند و رابطه ماریا با او بعدها به نوعی رابطه مراد و مریدی یا استاد و شاگردی خاصی بدل می شود . پدرسون هنرمند تک افتاده ای ست که جایی با ماریا می گوید : به هرکسی موهبت دیدن عطا نشده .
و این همان چیزی ست که ماریا به مرور در میابد . او استعداد عکاسی بی نظیری دارد و در ثبت لحظه های خاص زندگی ، تبحر خاصی دارد . وی غریزه زنانه و مهربانی مادرانه ای که در وجودش است را به کمک می گیرد و لحظه های شگفت انگیزی را خلق می کند . همین عکاسی با اینکه زندگی اش را متحول می کند و به نوعی او را به زندگی برمی گرداند اما باعث نمی شود همه چیز خوب پیش برود .همین دوربین به مرور روی زندگی شخصی اش تاثیر می گذارد و او را کمی از آن دور می کند. ماریا ، لحظه های خوب و بد بیشماری را در طول عکاسی تجربه می کند و نگاهش به پدیده هایی که در اطرافش جریان دارد تغییر می کند . فیلم ، مملو از لحظه های تکرار نشدنی بسیاری ست و خیلی از آنها را تا مدتها از یاد نمی برید . مثلا جایی که ماریا برای سقط بچه ی ناخواسته اش ، از روی میز آشپزخانه ، چندین بار خود را به زمین می اندازد . همین بچه بعدها به نوعی عقب مانده به دنیا می آید و در آخر فیلم ، طی یکی از همین لحظه های فراموش نشدنی ، به عمق دریاچه می رود و به منظره زیر آب پناه می برد تا کمی فکر کند!
راوی این ماجراها که من فقط به درصد کمی از قصه پربار فیلم اشاره کردم ، دختر بزرگ ماریا لارسون است که در طول ده سالی که فیلم در آن اتفاق می افتد ، یعنی سالهای 1907 تا 1917 تبدیل به دختر جوان زیبایی می شود و همان دغدغه های دختران نوجوان همسن و سال خودش را دارد . اما همه اینها باعثنمی شود وی از زندگی مادرش غافل باشد .
لحظه های ابدی ، اثر بیادماندنی ای از یان تروئل است که به خوبی زیبایی و زشتی لحظه های زندگی را به تصویر می کشد و وادارمان می کند تا چشمهایمان رابشوییم...جور دیگری نگاه کنیم . همانطور که نگاه ماریا در طول فیلم تغییر می کند . همانطور که نگاه فرزندانش ، شوهرش و حتی دوست و همسایه اش که دختری معلول ذهنی دارد ، در طول این سالهای زندگی ماریا ، نسبت به زندگی تغییر می کند .
فیلم ، از نظر فنی اثری بسیار قوی و ستودنی است . کارگردانی بی نقص فیلم ريال ما را واقعا به یک قرن پیش می برد . طراحی صحنه بی نظیر و فیلمبرداری کلاسیک فیلم که با کمترین نورپردازی و دستکاری انجام شده ، احساس حضور در سالهای اولیه قرن بیستم را در مخاطب تداعی می کند . موسیقی فیلم ، زیبا و شنیدنی ست و حضورش رو بعضی از صحنه ها ، ابدا توی ذوق نمی زند و کارگردان موفق شده به خوبی از آن بهره ببرد .
فیلمنامه ی فیلم با اغماض از چند مشکل کوچک ، فیلمنامه بسیار خوبی ست . یکی اینکه در بعضی از جاها کمی کشدار به نظر می رسد و دیگری آن که راوی فیلم ، گاهی تا مدت طولانی فراموش می شود و صدایش در نمی آید . فیلمنامه نویس در به تصویر کشیدن دغدغه های راوی کوچکترین تلاشی نکرده هرچند فیلم از این لحاظ ضربه ی چندانی نخورده است . با این حال نباید از آن به سادگی می گذشت .
لحظه های ابدی ، سال قبل در جشنواره وطنی سوئدی ها برنده سوسک طلایی شد که اسکار سوئدی هاست و بهترین فیلم همان سال شناخته شد.
اما با همه اینها ، لحظه های ابدی ، در کنار این همه عناوین درشت و پر زرق و برق ،فیلم دیدنی و بسیار خوبی ست که تا مدتها فراموشش نخواهم کرد .
50 بازیگر برتر تاریخ سینما
لیست 50 بازیگر برتر تاریخ سینما به انتخاب انستیتو فیلم آمریکا ( به گفته خودشان اسطوره های پرده ی نقره ای )
مردها : زنها :
1. همفری بوگارت / کاترین هپبرن
2. کری گرانت/ بتی دیویس
3. جیمز استوارت/ آدری هبرن
4. مارلون براندو/ اینگرید برگمن
5. فرد استیر/ گرتا گربو
6. هنری فاندا/ مریلین مونرو
7. کلارک گیبل / الیزابت تایلور
8. جیمز کاگنی / جودی گارلند
9. اسپنسر تریسی / مارلین داتریچ
10. چارلی چاپلین / جوان کرافورد
11. گری کوپر / باربارا استانویک
12. گرگوری پک / کلودت کولبرت
13. جان وین / گریس کلی
14. لارنس الیویر / جینجر راجرز
15. جین کلی / مه وست
16. ارسن ولز / ویوین لی
17. کرک داگلاس / لیلیان گیش
18. جیمز دین / شیرلی تمپل
19. برت لنکستر / ریتا هیورث
20. برادران مارکس / لاورن بکال
21. باستر کیتون / سوفیا لورن
22. سیدنی پویتر / جین هارلو
23. رابرت میچم / کارول لامبورد
24. ادوارد جی . رابینسون / ماری پیکفورد
25. ویلیام هولدن / اوا گاردنر
26. هیث لجر(اینو خودم اضافه کردم . فکر کنم یادشون رفته بود )
